biasa
Sunday, December 09, 2007
aku mengapar diri dalam lapar, sebutir nasi pun tak kumiliki. hingga malam menjemput rasa sakit dalam tubuhku. ku peluk udara malam dengan tak sehelai benang membalut tubuh. dingin, dingin sekali. aku, aku hanya kenyataan yang bembuat lemah! kenyataan yang tak kuingin. begitu setiap harinya! DENGAN APA AKU MAKAN? AKU BAHKAN TAK PUNYA PERUT UNTUK MAKAN! DENGAN APA AKU HARUS MENCINTAI KAMU! BAHKAN HATI PUN TAK KUPUNYAI!
SEMUA TERASA DARAH YANG MENGANGGAP SEMUA PALSU, MENGANGGAP SEMUA NADI BERTANGGA NADA!


